Blockers

Blockers in poker zijn kaarten in jouw hand die handen bij je tegenstander onmogelijk maken. Het idee is verrassend simpel: elke kaart bestaat maar één keer, en wat jij vasthoudt, kan niemand anders hebben. Houd jij de schoppen-aas, dan heeft je tegenstander geen enkele hand met de schoppen-aas erin. Wie dat consequent doortrekt, streept bij elke beslissing stilletjes handen weg, en dat wegstrepen wint op de lange duur verrassend veel geld.

Tellen in combinaties

Blocker-denken begint met combinaties tellen. Een paar azen kan op zes manieren gemaakt worden met de vier azen in het spel. Houd jij zelf één aas vast, dan blijven er nog maar drie combinaties over: de helft van AA is verdwenen voordat er ook maar een kaart op tafel ligt. Voor een niet-paar zoals AK bestaan er zestien combinaties; met één aas in jouw hand blijven er twaalf over. Dit soort tellen werkt alleen als je in bereiken denkt in plaats van in één losse hand; de basis daarvan staat in wat is een range in poker.

Waarom dit werkt: je tegenstander heeft geen losse hand, hij heeft een verzameling mogelijke handen, en jij verschuift met elke blocker de verhoudingen binnen die verzameling. Bestaat zijn river-bereik uit pakweg twintig combinaties waarde en tien combinaties bluf, dan lijkt betalen verkeerd. Strepen jouw kaarten zes van die waardecombinaties weg, dan staat het ineens veertien tegen tien en ziet dezelfde beslissing er heel anders uit. Zo maakt tellen concreet wat je onderbuik alleen maar vaag aanwijst.

De beroemdste blocker: de nut-aas

Het schoolvoorbeeld: op de river liggen drie harten en jij houdt de harten-aas vast, zonder tweede hart. Je hebt zelf geen kleur, en toch is jouw hand bijzonder: niemand aan tafel kan de beste kleur hebben, want die vereist jouw kaart. Precies daarom is dit de favoriete bluf-kaart van goede spelers. Je doet alsof je de topkleur hebt, terwijl je zeker weet dat je tegenstander hem niet heeft en dus met al zijn mindere handen een moeilijke beslissing krijgt. Hetzelfde principe werkt met de koning van de kleur zodra de aas op tafel ligt, en met de kaart die de hoogste straat afmaakt. Hoe die bluf verder in elkaar zit, stap voor stap, lees je in bluffen op de river.

Blockers bij callen en passen

Blockers werken twee kanten op. Overweeg je een grote river-inzet te betalen, kijk dan wat jouw kaarten wegstrepen. Blokkeer jij precies de waardehanden waarmee je tegenstander zou inzetten, dan bestaat zijn inzetbereik relatief vaker uit bluffen en wordt meegaan aantrekkelijker. Andersom geldt het ook: blokkeer je juist zijn mogelijke bluffen, bijvoorbeeld omdat jij de kaarten van de gemiste kleurkans vasthoudt, dan blijft er meer waarde over in zijn bereik en mag je vaker passen. Zelfde inzet, zelfde pot, en toch een andere beslissing puur door jouw twee kaarten.

Hoe zwaar mag je erop leunen?

Een nuchtere waarschuwing tot slot: blockers verschuiven kansen, ze bewijzen niets. Eén weggestreepte aas maakt AA half zo waarschijnlijk, niet onmogelijk. Op de lage limieten wegen simpele vragen bovendien zwaarder: past deze tegenstander überhaupt wel eens, en klopt mijn verhaal? Gebruik blockers als doorslag bij twijfelgevallen, niet als startpunt van elke beslissing. Klopt de rest van de situatie en twijfel je tussen twee opties, dan is de blocker het zetje dat de knoop doorhakt.

Begin daarom klein. Kies één vast moment, bijvoorbeeld elke grote river-beslissing, en stel jezelf steeds dezelfde vraag: welke sterke handen strepen mijn kaarten weg? Meer hoeft niet. Die ene gewoonte bouwt in een paar weken het reflexmatige blocker-denken op waar je zonder structuur jaren over doet, en het kost je aan tafel hooguit een paar tellen per hand.