Spin and go.

Twee tegenstanders kosten veel meer dan twee keer een.

Elke hand die je kunt krijgen heeft een equity tegen één onbekende hand, en een flink lagere tegen twee. Die daling is niet zachtjes. Heer twee ongelijk is een muntje opgooien tegen één willekeurige hand en duidelijk achter tegen twee, en zeven twee ongelijk, de hand met de slechtste naam van het spel, zakt van ruim een derde naar ongeveer een op de vijf. Dit is het getal dat mensen overslaan als ze een heads-up-gewoonte meenemen naar een tafel met drie man.

Wat je er in de praktijk aan hebt gaat over wie er nog moet beslissen. All-in gaan vanaf de knop legt de keuze bij twee mensen, en de kans dat ze allebei weggooien is veel kleiner dan de kans dat er een weggooit. Dat is je fold equity, en die krimpt met elke speler die nog achter je zit. Andersom geldt hetzelfde: zodra er iemand uitvalt en je heads-up verder speelt, hoort je range flink open te gaan, want elke hand in de tabel hierboven is opeens vijftien tot twintig punten meer waard dan een hand eerder.

Wachten kost een halve big blind per hand.

Een ronde kost overal anderhalve big blind: de kleine plus de grote blind, één keer per rondje langs de tafel. Met drie spelers is zo’n rondje drie handen, dus alles weggooien kost je een halve big blind per hand. Stel dat je met vijfentwintig big blinds gaat zitten. Gooi elke hand weg en je bent na ongeveer zestien ronden leeg, geen vijftig handen, en ruim daarvoor heb je al geen stapel meer waar iemand rekening mee hoeft te houden.

Daarom valt het interessante deel van een spin and go tussen ongeveer tien en vijftien big blinds. Op die diepte bindt een gewone verhoging je toch al aan de pot terwijl je tegenstander een goedkope prijs krijgt om mee te gaan, dus klapt de keuze samen tot all-in of weggooien. Welke handen naar binnen gaan hangt af van je stoel en je precieze stapel, en de push fold chart heeft de complete lijsten per diepte. Wat de pot begrenst is niet je eigen stapel maar de effectieve stapel, de kleinste van de twee in de hand: zit je met twintig tegenover iemand met acht, dan speel je een hand van acht big blinds.

Positie telt hier zwaarder dan aan een volle tafel, niet lichter. Met drie spelers spreekt de knop na de flop als laatste en kunnen er maar twee mensen achter een verhoging wakker worden, dus de stoel waarin je zit verandert meer aan welke handen speelbaar zijn dan één kaart verschil doet. Zitten je openingsranges nog niet vast, dan is de gewone volgorde van starthanden op de preflop chart het eerste dat je op orde brengt.

Alles voor de winnaar is het enige geval waarin ICM niets te zeggen heeft.

Overal elders in toernooipoker lopen fiches en geld uit elkaar. Je stapel verdubbelen verdubbelt niet wat je toekomt, want je kunt maar één keer eerste worden, en ICM is het model dat een prijs op dat verschil zet. In een spin and go hangt de grootte van dat verschil helemaal af van wat de loting opleverde.

Gaat de hele prijs naar de winnaar, dan is er geen verschil. Neem stapels van 1.000, 300 en 200 en zet de hele pot op de eerste plek: door het model gehaald bezitten de drie spelers 66,7, 20,0 en 13,3 procent van de prijs, precies hun aandeel in de fiches. Een gewonnen fiche en een verloren fiche zijn dan evenveel waard, dus kun je tot het einde in fiches denken zonder ooit fout te zitten.

Verander alleen de uitbetaling, zodat tweede en derde ook iets krijgen, en het loopt meteen uiteen. Met dezelfde drie stapels en een pot van 80, 15 en 5 procent bezit de leider met twee derde van de fiches 57,7 procent van het geld, terwijl de korte stapel met 13,3 procent van de fiches op 18,0 uitkomt. Fiches bovenaan de tafel zijn minder waard dan ze lijken en fiches onderaan meer, en dat is ICM in één zin. Je kunt je eigen stapels door de ICM-tool halen en hetzelfde effect zien.

De loting heeft nog een gevolg, en dat gaat over hoe je je eigen resultaten leest. Als de hoogte van de prijs door een loterij wordt bepaald voordat de kaarten komen, zegt je saldo na een paar honderd spellen bijzonder weinig over hoe goed je ze speelde. Het is het duidelijkste geval in poker van variantie die het signaal overstemt, en een goede reden om jezelf op je beslissingen te beoordelen in plaats van op het getal onderaan het scherm.