toernooien

Een toernooi is geen lange cashgame.

Een beslissing met 12 big blinds heeft niets te maken met dezelfde situatie op 100, de blinds groeien of je nu speelt of niet, en de chips die je wint zijn pas geld als het toernooi voorbij is. Toernooien met cashgereedschap meten levert stellige getallen op die niets betekenen. Alles hieronder staat daarom met opzet apart.

vier dingen die apart blijven

Twee daarvan waren reparaties. De score draaide op de cashformule, en het rendement telde re-entries niet mee, wat precies de spelers vleide die het vaakst opnieuw inkopen.

Een eigen score

Toernooihanden raken de cashscore nooit. Ze dragen een fase, en die stuurt ze naar een toernooiscore met een eigen weging: een basis van 30 punten, tot 60 voor het rendement op je inleg, tot 40 voor hoe vaak je in de prijzen eindigt, tot 40 voor je nauwkeurigheid bij push of fold, en tot 30 voor open toernooilekken. Onder de dertig toernooien wordt elk van die onderdelen naar het midden teruggetrokken, want daar houden de cijfers op iets te betekenen.

Chips blijven chips

Een toernooihand wordt in chips geteld, en die chips worden nooit naar euro omgerekend. Chips zijn op verschillende momenten in een toernooi verschillend veel waard, en zonder een volledige ICM-berekening zou elke omrekening een gok zijn die zich voordoet als een bedrag. Chips zijn wel een poort: een patroon dat chips opleverde wordt niet als lek gemeld.

De kosten zijn een inleg per deelname

Het rendement werd vroeger uit de inleg alleen gerekend, en dat vleide iedereen die opnieuw inkoopt. Je inleg is nu de buy-in maal het aantal deelnames, dus een toernooi waar je twee keer aan meedeed kost ook twee keer zoveel, zowel in het totaalcijfer als per buy-in-niveau.

Fasen worden niet verzonnen

Uit een enkele hand is alleen het blindniveau betrouwbaar, dus een hand krijgt vroeg of midden en verder niets. De bubbel, het geld en de finaletafel hangen af van hoeveel spelers er nog zijn tegenover de prijzenverdeling, en dat staat alleen in het resultaatbestand. Ze uit een blindniveau aflezen zou een gok zijn, dus dat gebeurt niet.

Zowel de handgeschiedenissen als de resultaatbestanden komen uit dezelfde export, die wordt gelezen zoals beschreven op de importpagina, en de score die ze voeden staat onderdeel voor onderdeel op de Poker IQ-pagina.

de toernooidetectoren

Vier families met een eigen minimum. Waar de chips aan de betreffende handen te koppelen zijn, is een negatief saldo ook nog eens vereist: een patroon dat chips opleverde wordt niet gemeld, hoe ongebruikelijk de frequentie er ook uitziet.

Meebetalen zonder te verhogen

· Minstens 60 handen die je vrijwillig speelde buiten de blinds
· Meer dan 15 procent daarvan alleen meegaan zonder verhoging
· En die handen kostten per saldo chips

In een toernooi verkort elke chip die je zonder plan in de pot legt je toernooileven, en wie meebetaalt kan de pot niet meteen winnen.

Meebetalen met een korte stack

· Minstens 25 vrijwillige handen met 12 big blinds of minder
· Meer dan 20 procent daarvan meebetalen in plaats van verhogen of alles inzetten
· En die handen kostten per saldo chips

Met een korte stack heeft meebetalen de nadelen van beide andere keuzes: je geeft chips uit zonder de pot te kunnen winnen, en je houdt te weinig over om nog druk te zetten.

Te passief na de flop

· Minstens 60 toernooihanden die de flop haalden
· Je zette of verhoogde in minder dan 40 procent daarvan
· Alleen frequentie, zonder voorwaarde over het geld

Het verlies zit hier in potten die je nooit hebt opgebouwd, dus het is niet eerlijk aan losse handen toe te rekenen en het krijgt helemaal geen prijs.

Te weinig verhogen voor de handen die je speelt

· Gemeten per stackdiepte, in vier bakken vanaf onder de 15 big blinds
· Minstens 150 handen in die bak
· Je gaat 15 procent van de handen of meer mee, maar verhoogt in minder dan de helft daarvan

Stackdiepte verandert de hele vraag, dus een beslissing met 12 big blinds wordt tegen andere beslissingen met 12 big blinds gelegd en niet tegen je gemiddelde.

De cashdetectoren werken op dezelfde manier, met eigen drempels en dezelfde twee regels over geld en marges, op de pagina over leak-analyse.

push of fold

Beslissingen met een korte stack zijn het deel van een toernooi dat je echt kunt inslijpen, want de keuze is smal en het ijkpunt staat op papier.

· Vijfentwintig jam-ranges: vijf posities op 8, 10, 12, 15 en 20 big blinds, ruimer naarmate je later zit en korter gestapeld bent.
· Vijfentwintig verdedigingsranges voor de grote blind tegen een jam, per positie van de speler die jamt en per stackdiepte. Daar gaat het meeste geld met een korte stack doorheen, en die helft ontbrak volledig tot hij erbij kwam.
· Twintig van die verdedigingsranges bestaan ook in een ICM-versie, en die is fors krapper: vlak bij een sprong in de prijzen is een call die in chips neutraal is in geld een verliezende call.
· ICM dekt alleen de kant waarop je meegaat, en dat staat er ook bij. Een halve ICM-modus die doet alsof hij compleet is, is erger dan een die zegt wat hij dekt.
· De ranges zijn conventies uit de trainingswereld en geen uitvoer van een solver. De bronkolom in de database zegt dat letterlijk, en deze zin zegt het ook.

Wat een sprong in de prijzen met een concrete situatie doet reken je uit met de ICM-calculator, en de woordenlijst over ICM legt uit waarom chips en geld überhaupt uit elkaar lopen. Hoe je een toernooi in fasen speelt staat in de les over toernooien.

wat hij je niet vertelt

Zes grenzen. De meeste bestaan omdat het eerlijke antwoord voor toernooien stiller is dan het antwoord dat mensen verwachten.

· Rendement op de inleg heeft volume nodig. Onder de dertig toernooien op een buy-in-niveau zegt het weinig, en de app zegt dat naast het cijfer in plaats van het cijfer te verzwijgen.
· Een resultaatbestand dat nooit binnenkwam betekent geen financieel resultaat. Handgeschiedenissen alleen geven je frequenties en lekken, maar de prijs, het veld en de eindpositie komen uit het samenvattingsbestand.
· Toernooilekken dragen nooit een prijs in euro. Ze worden allemaal in chips of als frequentie gemeld, met opzet.
· Er staat geen risk of ruin bij toernooien. De gebruikelijke formule gaat ervan uit dat resultaten ongeveer normaal verdeeld zijn, en een toernooi-uitslag is dat niet: hij is scheef, met een lange staart naar boven. Een getal dat er precies uitziet en niet klopt is erger dan geen getal.
· Bankrollbeheer staat daarom in inkopen: 200 voor grote velden, 100 als gangbare standaard, 50 voor kleine velden en sit-and-go-vormen, en 30 om een keer een niveau hoger te proberen.
· De push-of-folddetector meet nauwkeurigheid tegen een referentie en geen gewonnen geld. Hij heeft minstens 50 beoordeelde beslissingen nodig, gaat af onder 80 procent, en noemt erbij of je vooral te los of vooral te strak zat.

volgende stap

Eén plan dekt cash en toernooi.

Je betaalt niet dubbel omdat je allebei speelt. De prijzenpagina laat zien welk plan de diepere toernooitools opent, de ICM-situaties, de volledige push-of-foldranges en de uitsplitsing per buy-in-niveau.

Bekijk de prijzen

vragen

Heb ik voor toernooien een apart abonnement nodig?

Nee. Eén plan dekt cash en toernooi, en de twee worden apart gemeten zodat je per discipline ziet waar je staat zonder twee keer te betalen. De diepere toernooitools zitten op het bovenste plan.

Waarom staat er geen bedrag in euro bij een toernooilek?

Omdat een chip geen vast bedrag is. Wat hij waard is hangt af van de fase van het toernooi en de prijzenverdeling, en zonder een volledige ICM-berekening is elke omrekening een gok. Chips worden in plaats daarvan als poort gebruikt: een patroon dat chips opleverde wordt nooit als lek gemeld.

Weet hij wanneer ik op de bubbel zat?

Alleen als het resultaatbestand er is. Een handgeschiedenis geeft het blindniveau, en daarmee kom je tot vroeg en midden en verder niets. De bubbel, het geld en de finaletafel hangen af van het aantal spelers dat over is tegenover de prijzenverdeling, en dat uit een blindniveau afleiden zou een gok zijn.

Hoeveel toernooien voordat mijn rendement iets zegt?

Dertig is het punt waarop de app het begint te vertrouwen, en zelfs dan is het een van meerdere onderdelen en niet het oordeel. Daaronder wordt de score naar het midden teruggetrokken en staat die kanttekening bij het cijfer.

Zijn de push-of-foldranges uitvoer van een solver?

Nee, en de database zegt dat in zijn eigen bronkolom. Het zijn de gangbare ranges uit trainingsmateriaal, en dat is een bruikbaar ijkpunt en geen opgeloste strategie. De ICM-varianten gaan over meegaan met een jam vanuit de grote blind, niet over het jammen zelf.